2

 WETENSCHAP

Psychologie

Wie zich wil verdiepen in het wezen van de mens, denkt misschien in eerste instantie aan de psychologie, omdat die naam aangeeft dat die wetenschap de leer (logie) is van het menselijke bewustzijn (psyche). Toch is die naam in zekere zin misleidend, omdat het niet gaat om het bewustzijn, maar om de uitingen daarvan. De psychologie houdt zich vooral bezig met het gedrag van de mens, waarbij het gaat om de motieven, de emoties en de gedachten die een mens tot bepaalde handelingen brengen. Als we ons dan afvragen waar de emoties en gedachten vandaan komen, zoekt men de oorsprong in bepaalde gedeelten van de hersenen, omdat de psychologie zich baseert op het biologische uitgangspunt dat ons bewustzijn wordt gegenereerd door de hersenen.

In die visie:

  • bestaat er geen bewustzijn buiten de hersenen

  • lost het bewustzijn op bij de dood van het lichaam

  • bestaat er geen wedergeboorte   

 Als gevolg daarvan was de re´ncarnatieleer in die kringen al dood verklaard, voordat de re´ncarnatietherapie tot ontwikkeling kon komen. Dat neemt niet weg dat enkele psychologen van naam (prof.dr. Stevenson, dr. Wambach e.a.) verantwoord wetenschappelijk onderzoek  hebben verricht met betrekking tot dat onderwerp. De uitkomsten daarvan werden echter meteen aangevallen. En waar dat geen resultaat had, werden en worden ze stelselmatig genegeerd. Ze passen niet in het mensbeeld van de psycholoog, waardoor het met betrekking tot onze vragen zinloos is om ons tot de psychologie te wenden.

Parapsychologie

Als we ons daarna wenden tot de parapsychologie, is de situatie niet veel beter. De meeste parapsychologen stellen zich zo wetenschappelijk mogelijk op, wat wenselijk en zelfs noodzakelijk is. Maar daardoor komen zij niet veel verder dan het steeds herhaalde onderzoek naar dezelfde paranormale verschijnselen. Als gevolg daarvan blijft het bij oppervlakkige hypothesen die geen dieper inzicht geven in de aard van die verschijnselen. In dat verband is het opmerkelijk dat de herbeleving van vorige levens en de daarop gebaseerde re´ncarnatietherapie een nieuw veld van onderzoek heeft blootgelegd, terwijl er in die kringen niets mee wordt gedaan.

Zijn de meeste parapsychologen door hun kwetsbare positie in de wetenschap bang om hun handen te branden aan vorige levens en daarbij hun goede naam te verliezen aan dat heikele onderwerp? Of hebben zij in wetenschappelijk opzicht dezelfde opvattingen als de psychologen? Het is allebei mogelijk. Maar vast staat dat de parapsychologie tot nu toe geen fundamentele bijdrage heeft geleverd aan de opbouw van een theorie die onze vragen kan beantwoorden.

Wijsbegeerte

Mensen die doordrongen zijn met de begeerte naar wijsheid, mogen verwachten dat hun vragen worden beantwoord door de moderne wijs-begeerte. Maar ook dat is niet het geval. De oorzaak daarvan maak ik hierna in 't kort duidelijk.

In de 17e eeuw bracht de filosoof Descartes voor het eerst een scheiding aan tussen de godsdienst en de wetenschap. Dat was heel belangrijk, want daardoor kon de denkende mens zich vrijmaken van de dogmatiek van de kerk. Daarbij nam deze grondlegger van de westerse wijsbegeerte God niet meer als uitgangspunt, maar de zintuiglijk waarnemende en denkende mens. En zo ontstond er een tweedeling waarbij het goddelijke en het wereldse geen raakvlakken hebben. De kerk hield en houdt zich sindsdien alleen bezig met het goddelijke en het leven na de dood. De wetenschap inclusief de wijsbegeerte houdt zich sindsdien alleen bezig met de zintuiglijke werkelijkheid. Daarmee beperkt die begeerte naar wijsheid zich tot de mens in de zintuiglijk waarneembare werkelijkheid.

Deze algemeen aanvaarde scheiding heeft het mogelijk gemaakt dat er christelijke hoogleraren zijn in de wijsbegeerte. Zo heb ik in de zestiger jaren les gehad van een professor in de filosofie die geloofde in de zesdaagse schepping, een pratende God, een verleidende duivel en een eeuwigdurende hemel. Een andere wijsgeer van datzelfde opleidingsinstituut propageerde het athe´sme en kon dat anti-standpunt evenmin verantwoorden. Hieruit kunnen we afleiden dat ook wijsgerige denkers niet in staat zijn om bevredigende antwoorden te geven op onze vragen.

Kosmologie

Blijft over de kosmologie, de wetenschap van de kosmos. Vroeger was dat de overdenking van het verband tussen God en de wereld. Nu is de kosmologie een aspect van de sterrenkunde, gewijd aan het onderzoeken van de bouw, het ontstaan en de evolutie van het heelal als geheel. Daarbij vraagt men zich niet af of het heelal uit het niets is ontstaan of dat het eeuwig is, aangezien dat niet onderzocht kan worden. Maar daar beginnen nu juist de vragen die wij stellen. Zo werkt de UG de gedachte uit dat de eeuwigheid niet bestaat, omdat het bestaan per definitie betrekkelijk ofwel relatief is. Het is dan bevreemdend dat geen enkele kosmoloog of wijsgeer zich daarmee bezighoudt. De big bang kan immers niet uit het absolute niets zijn ontstaan.

Conclusie

De wetenschap houdt zich niet bezig met de meer diepzinnige vragen des levens.

 

   Bladzijde 3
   Overzichtspagina