de gordels van Van Allen

poollicht

Leylijnen

Het poollicht

Het  poollicht is een lichtverschijnsel in de aardatmosfeer dat bij duisternis kan worden waargenomen. Men ziet het voornamelijk in het hoge noorden, waar dat verschijnsel vooral 's winters zichtbaar is. Het noorderlicht heet aurora borealis, het zuiderlicht aurora australis. Als het poollicht zich voordoet, zien we vaak een lichte gloed, of is het licht zichtbaar in de vorm van bewegende bogen, stralenbundels of gordijnen van licht. Heel zelden is het vlammend. Soms staat aan de noordelijke horizon een boog waaruit de lichtstralen als zoeklichten omhoog schieten.

Hiernaast zie je een tekening van een elektromagnetisch veld dat de naam draagt: ‘gordels van Van Allen’. Zie je hoeveel groter dat veld is dan de aarde zelf? De  UG noemt dat het levensveld van de aarde, aangezien dat veld alles belevendigt. Het zal wel duidelijk zijn dat dat levensveld veel omvattender is en veel meer functies heeft dan de wetenschap weet en accepteert.

De instroom van allerlei subatomaire deeltjes die de zonnewind heet, zou een vernietigende werking hebben als die niet werd gereguleerd door de Van Allen gordels die in de vorm van twee halve cirkels rondom de aarde lopen. De laagste gordel die op een afstand van 2000-5000 km van de aarde ligt, vangt voornamelijk de positief geladen protonen op. De tweede gordel die op een hoogte ligt van 16.000 km en ongeveer 6.000 km dik is, doet hetzelfde met de negatief geladen elektronen.  

De gescheiden opname van al die subatomaire deeltjes creëert een spanningsveld dat ze heen en weer doet schieten tussen de magnetische polen. Omdat zij daarbij energie toevoegen aan de aanwezige atomen, zenden die licht uit, vooral als er sprake is van grote activiteit op de zon. Het magneetveld van de aarde buigt die ingevangen golfdeeltjes overal af, behalve bij de magnetische polen, waardoor het alom bekende noorderlicht ontstaat op een hoogte van bijna 100 tot wel 1000 kilometer. Hetzelfde geldt voor het zuiderlicht dat veel zwakker is. De botsing met de aanwezige zuurstofatomen levert geelgroen of rood licht op, terwijl de botsing met de stikstofatomen een blauw soort licht doet ontstaan. In een bepaald opzicht beschermen deze gordels de aarde tegen schadelijke straling, maar gelijktijdig ontleent de aarde daaraan zijn levenskracht die we kunnen vergelijken met onze aura.

Ik heb al gezegd dat dit aardse levensveld veel meer functies heeft dan de wetenschap accepteert. Zo kennen we ook de aardstralen. Zonder in discussie te gaan over het bestaan daarvan, zijn er veel plaatsen waar meer mensen dan gemiddeld ziek worden en zelfs kanker krijgen. Goede helderzienden zoals mijn vrouw nemen daar een straling waar met een destructief karakter. Goede wichelroedelopers registreren dat op een andere manier. Hoe die straling ontstaat, weten we niet met zekerheid. Maar er lijkt een onmiskenbare overeenkomst te zijn tussen die gordels van Van Allen, de aardstralen en de menselijke aura.  

Daarnaast kennen we de zogenaamde leylijnen. Ongeveer 90 jaar geleden merkte een Britse  amateur-archeoloog in Herefordshire op, dat bepaalde paden daar rechte verbindingen door het landschap leken te vormen. Toen hij dit naging op een kaart, zag hij dat verscheidene belangrijke plaatsen op één lijn lagen. Hij kreeg daarmee het plotselinge inzicht dat er overal lijnen door het landschap konden lopen die allerlei punten van belang verbonden: menhirs, steencirkels, dolmens, hunebedden, grafheuvels, heilige bomen, kerken, kloosters en andere bouwwerken, meestal heiligdommen. Bij zijn onderzoek naar deze lijnen kwam hij veel plaatsen tegen met het begrip "Leah" erin, wat volgens hem bescherming of luwte betekende. Zo ontstond de naam leylijn.

Deze bouwwerken zijn destijds neergezet door de Kelten, met name de druïden, de ingewijde priesters die deze energielijnen na een jarenlange training konden zien. Ook Sam neemt ze waar en ziet geen essentieel verschil tussen die leylijnen en de aardstraling. Al die velden maken zodoende deel uit van wat in de UG het levensveld van de aarde wordt genoemd.

   Terug naar G19
   Terug naar woordenboek
   Overzichtspagina